หากรักเป็นเหมือนเมฆลอยไปในฟากฟ้ากว้างไกลตา~

ที่มาสมัครเอกซ์ทีนก้เพราะสาเหตุนี้

เราเรียนอยู่ชั้น ม . ปลาย เพื่อนในกลุ่มรวมฉัน ก็มี 7 คน

 

ทุกอย่างปกติ

แต่มีเพื่อนคนนึง เราเคยทะเลาะกัน จนงอนกันบ้าง

แต่สาเหตุก็มาจากเราตลอด ย้ำว่ามาจากเรา ทุกครั้ง

แต่เราก็ไปขอโทษเขาทุกครั้ง

แต่เขาก็ไม่ตอบ ไม่สนใจ

แล้วเราก็ต้องแยกตัวมาอยู่คนเดียว เพราะกลัว เขาจะโกรธเรา

ใช้เวลาหลายอาทิตย์

เขาก็กลับมาคุย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แล้วเราก็ไม่ได้ไถ่ถาม เคลียร์ให้เข้าใจ เกี่ยวกับสาเหตุ ที่มาที่ไป

ที่ต้องทะเลาะกันจนวุ่นวาย

ก็เลยคิดกังวล เอ๊ะ มันจะกลับมาแย่เหมือนเดิมรึเปล่าวะ

 

แล้วมันก็เป็นอีกรอบนึง เมื่อ 3 เดือนก่อน

เขามาเล่นแหย่กับเราตามปกติ

ช่วงนั้น เราเป็นเมนสืผไม่ใช่ข้ออ้างแค่เล่าให้ฟังเฉยๆ)

เราโมโห ก็เลยบอกว่า ออกไป นะ !!

เขาโมโหมาก

ต่างคนต่างทะเลาะกันเสียงดัง

จนเพื่อนต้องแยกออกจากกัน

ในใจก็คิด กูนี่มันวอนสันตีนจริงๆ

ทะเลาะกี่ครั้งไม่รู้จักจำ

เพื่อนมันก็ดีกับเรามาก

ทำไมปล่อยให้ความโลภ โกรธ หลง มาทำร้ายได้ขนาดนี้

อิสั-

 

มันก็ไม่ยอมคุยด้วย

พอไปทำงานที่บ้านเพื่อน ก็ไม่วาย คุยยั่วโมดห เราได้แต่นั่งนิ่ง

ในใจก็คิด ไม่อยากยุ่งด้วยแล้วโว้ยยย  -*-

จนปิดเทอม

เปิดเทอมมา ทุกอย่างเหมือนว่าจะดี

แต่จริวๆ เป็นปัญหาเรื้อรัง

เพื่อนคนอื่นในกลุ่มที่เหลือก็เริ่มไม่คุยด้วย

ไม่ใส่ใจเรา เหมือนแต่ก่อน

พวกมึงฟังแต่มัน ไม่สนใจกูแล้วใช่มะ

กูมันหมาหัวเน่าใช่มะ ???

หนักๆเข้า ด้วยความที่เพื่อนคนที่โกรธเราอ่ะ ปากจัด

ก็จะคอย ด่าเราตลอด

เพื่อนในกลุ่มแม่งก็ผสมโรง เหมือนเราไปทำอะไรให้มันโกรธด้วยงั้นละ

สนุกกันมาก -*-

(ที่เราไม่กล้าเข้าไปขอโทษ เพราะจะโดนเขาคนนั้นด่าใส่ จนหน้าชา -*-)

ที่เสียใจมากก็คือ

วันนึงเรานั่งอยู่

เพื่อนเราในกลุ่ม ก็ยังนินทาถึงเราทั้งๆที่เรานั่งหัวโด่แบบนั้นน่ะ!!!

 

แบบนี้ใช่มั๊ยที่เพื่อนเขาทำกัน

2 วันต่อมาเราก็ถามหนึ่งในนั้น

"พวกแกโกรธเรารึเปล่า"

เขาก็ตอบ"เฮ้ย เปล่าเลยนะ"

แล้วเราก็อธิบาย แบบที่เราเล่าให้ท่านผู้อ่านฟังนี่ละ

เขาก็ทำหน้างง "นี่พวกเราพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่"

 

ตอนนั้นใจเย็นวาบ

ตอแหล!

กูนั่งอยู่ตรงนั้น กูได้ยินพวกมึงนินทากู

ถ้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับกู ก็อย่ามายุ่ง

รักมันมาก ก้ไปไกลๆสิวะ

พวกมึงพอใจมั๊ย

จะเอาอะไรอีก

จะให้กูออกจาก ร.ร. ดีมั๊ย

รึจะให้กู ไปตาย!

อยากได้ กูจัดให้!!!!

กูมัน หมาหัวเน่า! สั-!

อย่าเอามิตรภาพดีๆ มาหลอกกูอีก กูเสียใจที่พวกมึงทำแบบนี้กับกู

กูเสียใจมาก

ถึงตอนนี้ทั้งห้องคงนินทาถึงเราอย่างสนุกปาก

หารู้ไม่ว่าหัวใจของผู้หญิงคนนึงได้ตายไปเสียแล้ว

พวกเขาเคยหันมามองมั๊ย ?

 

อืม แต่เราก็ควรจะหันมาถามตัวเอง ตอนที่โกรธเพื่อนคนนั้น

เคยหันไปมองมันมั๊ย ว่าต้องทำตัวยังไง ถึงจะเข้ากับเพื่อนได้

ไม่เคย!!! ไม่เคยแม้แต่จะคิด !

 

 

อยากให้มา แสดงความคิดเห็นค่ะ

เราไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี

เพื่อนนอกกลุ่มก็เริ่มรู้เรื่องนี้แล้ว ไม่อยากให้คนอื่นเกลียดเราอีก มันแย่มาก -*-

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ ^^